به گزارش وبسایت دکور ساختمان، در سال ۱۴۰۴، تولید ناخالص داخلی ایران در ششماهه نخست سال جاری به قیمت ثابت (با احتساب نفت) به رقم ۵۰,۶۵۸ هزار میلیارد ریال رسید. این رقم در مقایسه با سال گذشته تنها ۰.۱ درصد بیشتر بود و نشان میدهد سطح فعالیت اقتصادی کشور در نقطه رکود باقی مانده است.
تولید ناخالص داخلی بدون نفت نیز در مدت مشابه سال گذشته به ۳۸,۱۸۹ هزار میلیارد ریال کاهش یافته و رشد منفی ۰.۵ درصدی را ثبت کرد. این کاهش بیانگر افت فعالیت در بخشهای مولد است که پیشران اصلی اشتغال، تولید و ارزشافزوده غیرنفتی کشور بهشمار میروند.
کارشناسان اقتصادی معتقدند این آمارها بازتابی از انحراف انگیزشی در ساختار اقتصاد ایران است. در چنین شرایطی، طبیعی است که سرمایهگذار بخش خصوصی مسیر کمریسکتر را ترجیح دهد. نتیجه آن، کاهش سرمایهگذاری در فعالیتهای مولد، محدود شدن اشتغال جدید و در نهایت افت توان رقابتی اقتصاد ملی خواهد بود.
در حال حاضر، بسیاری از بازارهای نامولد با رشدهای قابلتوجه قیمتی روبهرو بودهاند. از جمله، قیمت نقره رشد ۴۵.۸۲ درصدی و طلای ۱۸ عیار رشد ۱۷.۹۱ درصدی را در بازه یادشده تجربه کرده است. افزایش سریع ارزش در بازارهای دارایی، از جمله طلا و نقره، بیانگر هدایت نقدینگی به سمت سوداگرانهترین بخشهای اقتصاد است.
بسیاری از کارشناسان معتقدند عبور از این وضعیت نیازمند تقویت مشوقهای سرمایهگذاری مولد، کاهش ریسکهای کلان، و مهار فرصتهای سوداگرانه است. اگر دولت بتواند از طریق سیاستهای مالی، مالیاتی و بانکی، سود فعالیتهای تولیدی را نسبت به بازارهای نامولد افزایش دهد، جریان سرمایه بهطور طبیعی به سمت بخش مولد حرکت خواهد کرد.
چنین چرخشی پیششرط خروج اقتصاد از رکود فعلی است و میتواند زمینه را برای افزایش ارزشافزوده پایدار، رشد اشتغال و ارتقای بهرهوری در بخشهای واقعی اقتصاد فراهم کند. گزارش مرکز آمار در واقع تصویری روشن از دوگانگی رو به گسترش میان بازارهای مولد و نامولد ارائه میدهد.
منبع: وبسایت مهر نیوز
